bizim orda yani vakfıkebirde ben davulsuz zurnasız düğün daHa görmedim.

hatta çoğu kişiye garip gelir; yapılan düğünlerde kemençe bile görmedim.biz ufakken her zaman davul-zurna vardı düğünlerde.
kemençe çalınmazdı kolay kolay.

daha sonra düğün salonlarına rağbet artınca düğünlerimize kemençede girdi.
Kemençe genelde içki muhabbetlerinde vardı.Kemençeciler de pek tasvip edilmezdi.Ama nedense kasetten kemençe dinlemeyen insana da rastlamadım.herkes sürekli dinlerdi ama düğünlere kemençeci pek sık çağırılmazdı.hatta ben kemençe çalmaya  başladığım ilk zamanlarda halamlardan ve dayımlardan tepki almıştım.verdikleri tepkinin nedeni ise kemençecilerin içkici olmasından kaynaklanıyordu."içkici mi olacaksın... kim alıştırdı seni bu kemençeye..bizim ailemizden sarhoş ayyaş adam çıkmamalı vs vs." diye ağır tepkiler almıştım o zamanlar.

düğünlerde kemençe olsa bile büyük ağırlığı davul-zurna alırdı.
tabi bu dediklerim köy düğünleri için geçerli.

il ve ilçe merkezlerinde kemençe olurdu.

ama yaylalarda kesinlikle kemençe vardı.kemençesiz yayla görmedim.


hatta babama sorardım siz ufakken düğünlerde kemençe var mıydı diye?
babam da onların zamanında da kemençe olmadığını olsa bile gramafondan çalındığını anlatırdı.
ama muhabbetlerde ise her zaman kemençe olduğunu söylerdi.

bizim oralara davul-zurna hakimdir.ama şu an kemençe bayağı ağır basmaya başladı hatta davul-zurnanın yerinide aldı diyebiliriz.

.bu sene civar köylerde 2 tane nişana gittim.ikisinde de davul-zurna vardı kemençe yoktu.
ama düğünlerinde kemençe vardı ve düğün ; salonda yapıldı.
belkide kemençenin açıkhavada sönük kalmasından dolayı kemençe tercih edilmiyor olabilir.
ama kapalı mekanlarda ya da ev içlerinde her zaman kemençe oluyor.

HORONLARIMIZ
Horon bir tutkudur Trabzon'da Kemençenin kıvrak sesi bir yerden yankılanmaya görsün, ya da davulun zurnanın nağmeleri işitilmeye... Başlar önce ayaklar oynamaya. Sonra eller havaya kalkar... Sonra bir sihirli alemin içinde genişler de genişler horonun halkası...

Horon gibi canlı, hızlı bir halk oyunu yoktur. Vücudun tümünün iştirak ettiği yegane oyundur denilebilir horona. Genelde erkek ve kadın diye horonları ayırmamakla birlikte erkek horonlarının daha sert, kadın horonu ise daha yumuşak figürlerle oynanmaktadır.

Horon dizisi iki kişiden oluşsa bile içlerinden biri mutlaka horonbaşıdır. Horonu ya çalgıcı ya da içlerinden usta olan bir horoncu yönetir. Horoncuların coşkularını canlı tutmak, horon kurmak, aşağı almak, değişik horon düzenine geçmek için horoncubaşı farklı komutlar verir. Horoncular “yürüyürü, dik oyna, kim ula, dikkat dikkat, ha uşak ha, alaşağı, ula ula, aloğlu, kim kim kim, şaşma, horonu bozma, taktum,...” gibi horoncubaşı tarafından verilen komutların ne anlama geldiğini bilirler ve horon düzenini buna göre sürdürürler.

Düz Horon :

Genellikle kadınlar tarafından davul zurna, kemençe eşliğinde oynanır.

Akçaabat Sallaması :

Genellikle davul, zurna eşliğinde Akçaabat yöresinde oynanır, erkek oyunudur. Sıksara'ya geçiş öncesi bir oyundur. Ağır bir yapıya sahiptir, giderek hızlanır.

Sıksara :

Trabzon halkının karakteristik yapısını simgeleyen en önemli horon türlerimizdendir. Atak, canlı vücudun bütün bölümlerinin harekete geçtiği kıvrak ve sanat gücü yüksek bir oyundur. Kemençe ile ve davul, zurna ile de oynanabilir.

Kız Horonu :

Düz horondur. Hareketleri basittir. Türkü eşliğinde de oynanır. Atma türküleri meşhurdur. Oyun esnasında söylenen türküler bu oyunu ilginç kılar. Kemençe ile oynanır.

Sürmene Sallaması :

Özgün ve hareketli bir oyundur. Kemençe ile oynanır. Davul ve zurna ile de oynanır. Özellikle Sürmene'de oynanan bu oyunun özel figürleri zevkle izlenir.

Bıçak Oyunu :

İki kişi tarafından bıçakla oynanır. Müzik ve ritm sıksaraya çok benzer. Karşılıklı bir savaşı, mücadeleyi andıran figürleri vardır. Oyuncuların ellerindeki bıçakları çok iyi kullanmaları gerekir, yoksa oyunun heyecanı içinde birbirlerini yaralayabilirler.

Vaybeni :

Genellikle Çaykara ve çevresindeki köylerde oynanır. Türküye dayalı oyundur. Atışmalı türkülerin söylendiği horonda bir tarafın söyleyecek sözü kalmayana dek devam eder.

Bizim köyde eskiden kaval ile horon oynanırdı ama artık kavalcıda yetişmiyor ben tam kaval hastasıyım dinlemeye doyamam doğrusu.

Davul-Zurna bizim oralarda da çalınır (Düzköy-Çayırbağı) Fakat kemençe daha önceliklidir.

Davul-Zurna ile oynanan horon, ritimlerin sert olmasından dolayı çok daha serttir. daha canlı oynanır. Şahsen horon ederken davul-zurnayı tercih ederim. İyice yorduğu için, insan ancak hevesini alabiliyor.  -Gerçi benden de geçti yahu, iki sallama atsam, kesilip otururum gibime geliyor. Aşa almaya bile yetişemem   

Sorma argadas...

Bu yaz Akcaabat ta bi dügüne gittim. Rahmi Karaman ustanin kemencesine iyi bir horon ettik. Acik havada da baska oluyor horon. Benim esas unutamadigim, pasta kesilirken fon müzigi olarak kemence ile taksim gecilmesiydi. Simdiye kadar dinledigim en güzel gelin pastasi müzigi idi

kelkit ve siranda davul-zurnaya oynanan bir oyun, bana kalsa horon

http://www.youtube.com/watch?v=V5wM_39xNuw

Figür üc ayak figürüyle ayni. Alasagi kisminda biraz farklilik var.

Davulun ritmi hosuma gitti. Böyle bir horon ritmi duymadim simdiye kadar. Zannedersem bu ritme uyulmasi halinde  yavas oynamak mümkün degildir. Yani oynadiklari bana yavas gelmedi.