15 yil önceki bu sözlerin, Hocali katliaminin etkisiyle söylendigini saniyorum. O görüntüler akillardan cikacak gibi degildi. Bir de, muhalefet partisi olmanin getirdigi bir sorumluluk duygusuna kapilmis olmali (!). Türkiye de "Muhalefet partisi herseye muhalif olmali" gibi bir anlayis var.

Devletler arasi iliskilerde husumete yer olmamasi gerek. Gitmesini normal buluyorum.

amerika gideceksin demiştir, arayı sıcak tutacaksınız demiştir o da gitmeye karar vermiştir.

yok daha neler diyorsanız , F-16 ların modernizasyonu için neden ABD den izin çıkması gerektiğini izah edin.

Not:2004 yılında türk F-16 uçaklarının modernizasyonu ABD tarafından  uygun görülmediği için , modernizasyon yapılmamıştır.

merhabalar,

türkiye -ermenistan ile gizli  görüsüyor ve sonucunda görevden alındı prof. halacoglu. halacoglu son zamanlarda belgelerle cevap veriyordu diaspora’ya. ridakal demecler vermeye baslamisti mesela etnik temizligi ermeniler yapti dedi halacoglu hatta belgeleri bile gösterdi. bu tokat gibi   cevaplardan rahatsiz oluyordu diaspora.
„ben senin sinirlarini tanimiyorum“ diyen bir ülke ziyaret edilmez. dünyada böyle örnek bir ziyaret yoktur?? Iftiraci diaspora’nin iftira atmaktan vazgececegini mi saniyorsunuz siz? birilerin kabesi AB-D oldu desek daha dogru olmaz mi?
bana göre mac icin gitmek bir bahanedir. sadece maci firsat bildiler.
Iftiraci diaspora bizden özür dilemez. ben bir türk olarak diaspora tarafindan atilan iftirayi görmezden gelmem mümkün degil.
http://img166.imageshack.us/img166/1864/soykrmob6.jpg
http://www.tallarmeniantale.com/pics/genocide-pileofbones.JPG
cok örnekler  var. böyle bir ülkenin ayagina gitmek, basiretsiz olusu kabül etip, diaspora’nin eline koz vermek gibi olmayacak mi?

Sayin Trabzonli,
abdullah gül, sadece bir keren yapmadiki. defalarca yapti, defalarca kendi tükürügünü yaladi. 2001 yilinda afganistana asker yollayan haindir diyen O degil mi? bugün israil’in güvenligi icin asker yollayan ayni kiside o degil mi? cünkü türkiyede iktidari iktidar yapan AB-D’dir. basa kim gelirse gelsin, kabesi AB-D olacak diye düsünüyorum.

abdullah gülün bu konumasini cok iyi hatirliyorum o zamanlari helal olsun diyordum buna.
http://video.google.de/videosearch?q=ABDULLAH+G%C3%9CL&emb=0#


Sayin Sungur, ermenistan hic degismedi ki. diaspora hic degismedi ki.bana hala iftira atacaklar.alman halki diaspora ya inaniyor.ben hicbir almanin önünde sanli türk tarihinden bahsedemiyorum cünkü neye empoze olduysalar ona inaniyorlar buda utanc vericidir.


Sayin Yalan,
4 simgeden biri olan o amplemi, anayasadan cikaracaklar mi?
1991 yilinda tanima konusuna gelince, aciz bir ülke oldugumuz anlasiliyor. sözde soykirimi yüz yilin yalanini yari dünyaya kabül ettirdiler. bu gittikce cogalacak ve zararli biz cikacagiz.mesela almanyada türk genclere bile super ermeni egitimi verecekler ileride.ermeni propagandasi gittikce yayiliyor.azeri topraklar isgal altinda.yoksa iade mi ettilertopraklari?neden her konuda ezilen taraf hep biz oluyoruz ve sesimiz bile cikmiyor, cikaramiyoruz?

Sayin Trabzonli,
sakinlestiri cevabiniz icime yaradi.birazda olsa baska düsünmeye basladim.tesekkürler.

ekledigim makale uzun olabilir ama cok güzel anlatilmis durum.bu isler amma karisik
Arsiv:


Yıldız DEVECİ BOZKUŞ
02 Eylül 2008 -

6 Eylülde Erivan’da yapılacak olan Türkiye-Ermenistan Dünya Kupası Elemeleri maçı öncesinde iki ülke arasındaki görüşmeler hız kazanmış bulunuyor. Hâlen resmî ağızlardan Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün Erivan’a gideceği açıklanmamış olsa da Dışişleri Bakanlığından bir heyet temaslarda bulunmak üzere yola çıkmış bulunuyor.  Aslında iki ülke arasındaki görüşme trafiği özellikle Ermenistan Devlet Başkanı Serj Sarkisyan’ın Şubat ayında yapılan ve oldukça olaylı geçen Devlet Başkanlığı seçimlerinin ardından başlamıştı.

Sarkisyan selefi Koçaryan gibi Türkiye-Ermenistan ilişkilerinde uzlaşmaz bir tavır sergilemiş ve yeni görevinde Türkiye ile ilişkiler söz konusu olduğunda ülkesinin herhangi bir taviz vermeyeceği yönünde bir politika yürütmüştü. Göreve geldiği günden beri izlediği bu politikayla ülkesinin gerek “Ermeni soykırımının” yurt dışında tanınmasına yönelik faaliyetleri gerekse de Karabağ sorunu konusunda geri adım atma niyetinde olmadığını  sık sık dile getirmişti.  Ancak bir yandan ülkedeki iç karışıklıkla mücadele eden Sarkisyan, diğer yandan ülkesinin hem siyasi hem ekonomik olarak büyük bir çıkmazda olduğunu da göz önünde bulundurarak bazı yeni açılımlar yapılması gerektiğinin de farkındaydı.

Bu bağlamda Türkiye ile ilişkilerin iyileştirilmesi gerektiği konusundaki fikirlerini ilk kez Astana’da kamuoyu ile paylaşan Sarkisyan, ülkesinde ciddi bir protesto ile karşı karşıya kalmıştı. Protestolar karşısında Ermenistan Dışişleri Bakanlığı bir açıklama yamak zorunda kalmış ve soykırımın tanınması konusundaki önceliklerinin değişmediğini belirtmiştir. Bu gelişmelerin ardından Türkiye ile Ermenistan arasındaki görüşme trafiği devam etmiş ve son olarak İran Dışişleri Bakanlığı yetkililerinin Ankara ziyareti sırasında yeniden gündeme getirilmişti. İran Dışişleri Bakanı Manuçehr Motteki Türk-Ermeni ilişkilerinin normalleştirilmesi konusunda Ermenistan Dışişleri Bakanı Edward Nalbantyan ile bir görüşme yapmış ve iki ülke arasındaki ilişkilerin normalleştirilmesinde arabuluculuk önerisinde bulunmuştu. Türk tarafının ise  “biz zaten Ermenistan’la görüşüyoruz” yanıtını vermesi Türkiye ile Ermenistan arasında bir takım görüşmelerin yürütülmekte olduğunu bir kez daha gündeme taşımıştı.

Bu gelişmelerin ardından Gürcistan ve Rusya arasında yaşanan çatışmalar karşısında  Türkiye’nin ortaya attığı Kafkas İstikrar ve İşbirliği Platformu (KİİP) iki ülke arasında yürütülen görüşmelere farklı bir boyut kazandırmıştır. Türkiye, KİİP için başta Rusya ve ABD’nin onayını almasının yanı sıra bölge ülkeleri olan Gürcistan ve Azerbaycan’la da temaslarda bulunarak tarafların KİİP’e yaklaşımını netleştirmişti. Bölge ülkesi olması nedeniyle KİİP’te yer alması gereken bir diğer ülke de Ermenistan olmuş ve Türkiye’nin, Ermenistan’ı da KİİP’te görmek istediği yönünde bir takım açıklamaları basında yer almıştı. Bu açıklamalar karşısında Ermenistan Dışişleri Bakanı Edvard Nalbandyan, gelişmeleri olumlu bir mesaj olarak değerlendirdiklerini, ülkesinin daima bölgesel istikrar ve işbirliği konularında diyalogdan yana olduğunu belirterek Türkiye’nin önerisine sıcak baktıklarını  açıklamıştı. Son olarak 6 Eylül’de yapılacak olan Türkiye-Ermenistan maçını izlemek üzere Cumhurbaşkanının Erivan’a gitmesi hâlinde ise Sarkisyan ile yapılacak görüşmelerde KİİP’in nihai şeklinin belirlenmesi ve  oluşturulması gündemde. Dolayısıyla Türkiye’nin bölgesel barış, istikrar, ekonomik kalkınma  ve bölgede bir daha benzer çatışmaların yaşanmasını önlemek amacıyla ortaya atmış olduğu bu öneri bölge ülkeleri arasında en çok Ermenistan’a yarar sağlamışa benziyor. Çünkü Türkiye şimdiye kadar Ermenistan’a yönelik Viyana Ermeni-Türk Platformu (VAT), Tarihçiler Ortak Komisyonu, Türk-Ermeni Barışma Komisyonu (TARC) girişimleriyle bir çok kez barış elini uzatmış ancak çoğunlukla  karşılık göremeyen taraf olmuştur. Ayrıca Ermeni tarafı henüz Türkiye’nin bu açılımı karşısında ne tür bir adım atacağı konusunda açıklama yapmamıştır.

Sonuç olarak Cumhurbaşkanının Erivan ziyaretinin Türkiye’ye kazandıracakları yanında  kaybettireceklerinin daha fazla olacağını söylemek mümkün. İlk olarak Türkiye’nin bu ziyaretle ne tür kazanımları olacağının belirlenmesinde yarar vardır. Cumhurbaşkanı bu tür bir ziyarete icabet ederek uluslararası kamuoyunda Türkiye’nin büyük bir ülke olduğunu ve Ermenistan’a yönelik sürelik barış elini uzatan taraf olduğunu  dünya ülkelerine kanıtlamış olacaktır. Bu bağlamda gerek AB gerekse ABD’den tam not alacağı söylenebilir. Nitekim AB sürecinde yayımlanan ilerleme raporlarında da sık sık iyi komşuluk ilişkileri konusu gündeme getirilerek bu hususa vurgu yapılmaktaydı. Dolayısıyla bu adım AB yolunda Türkiye’ye önemli bir puan kazandıracaktır. Bir diğer husus ise Türkiye’nin bölge ülkeleri ile barışçıl ilişkilere ne kadar önem verdiği bir kez daha kanıtlanmış olacaktır. Ayrıca Türkiye Ermenistan’la olan sorunlarını üçüncü ülkeler aracı olmadan kendi aralarında çözme yolunda önemli bir adım atmış olacaktır ki, bunun değişik sonuçları olacaktır. Öncelikle Ermeni toplumu yıllarca kendilerine öğretilenden farklı bir Türkiye’nin mevcut olduğunun farkına varacaktır. Bu ve buna benzer daha birçok boyutu bulunmaktadır. Ancak Türkiye’nin kaybedeceklerine baktığımızda ise bunun daha fazla olacağını söylemek mümkündür. Nitekim Ermenistan hâlen Türkiye’nin toprak bütünlüğü resmen tanımamaktadır ve soykırım iddiaları konusunda henüz geri adım atmamıştır. Ayrıca  Karabağ sorunu konusunda da henüz Ermenistan yönetiminden farklı bir açıklama gelmemiştir. Sorunun belki de göz ardı edilen en önemli boyutlarından biri de diasporanın bundan sonra izleyeceği yol olacaktır. Nitekim diaspora Ermenilerinde kendilerinin bugüne kadar izlemiş oldukları radikal politikalar neticesinde Türkiye’nin Ermenistan’la masaya oturmaya ikna olduğu gibi bir kanı mevcut. Dolayısıyla diaspora Ermenileri önümüzdeki dönemde de bu yöndeki çalışmalarını artırarak devam ettirecektir. Son olarak Türkiye’nin bu adımının uluslararası kamuoyunda kendisinin “suçlu” taraf olduğu için sürekli ödün verdiği  yönünde bir izlenim uyandırma ihtimali de bulunuyor. Tüm bu olasılıklar göz önünde bulundurulduğunda kazanan taraf Ermenistan olmuşa benziyor. Nitekim Rusya-Gürcistan çatışmalarının ardından Ermenistan’ın KİİP’te yer alarak Türkiye ile aynı masaya oturacak olması bu durumu özetliyor. Ermenistan’ın bölgesindeki bu karışıklıktan, bugüne kadar savunduğu politikalardan herhangi bir ödün vermeden kazanan ve kaybedenlerle masaya oturacak olması her hâlükârda kendisinin kazanan olduğunu düşündürüyor.
 

bagimsiz bir devletten yana misiniz yoksa degil misiniz?
eger evet ise diaspora güclü olsa ne olur olmazsa ne olur demi?
kurtulus savasinda güclümüydük?o devir bu devirden daha beter idi.eger o devirde tayyip ve gül gibi korkaklar yönetseydi ülkeyi, bugün Türkiye Cumhuriyeti dedigimiz ülke olacakti yunan Cumhuriyeti.diaspora güclüdür biliyorum ama koca Türkiye, bu devirde diaspora’nin eline kaldiysa vay halimize.güclenmek mi?benim icin hayaldir bu,imkansiz bu cünkü tefeciye var onca borc ve ülke gittikce borc batagina saplaniyor.hükümetin problemi bagimsiz olmayisidir bunu kimse inkar etmesin lütfen.bakalim ermenistan topragimizi daniyacak mi!

not:sayin Sungur, bu forumda Barel diye biri var. o nerde? Hic gelmiyor mu buraya? merak ettim cünkü ben onu seviyorum .ama kendisi benim kim oldugumu bilmiyor

“Anadolu halkına beyanname…

Müslüman kardeşlerim, Komünist arkadaşlar,

Korkunç bir haksızlık işlenmektedir. Büyük devletler yeni bir Müslüman kurbanını boğazlıyorlar. Onu yok etmek azmindedirler. Fakat biz, elde silahımız, anavatan topraklarını savunarak ve haklarımızı haykırarak ölmesini bilenlerdeniz. Köylülerimiz topraklarını, yurtlarını ve köylerini istilacıya karşı müdafaa ederken, şehit düşerken emin olabilirler ki yakın biz zamanda İslamiyet, Komünizm ile birlik olarak onların intikamını alacaktır.

Büyük Millet Meclisi Başkanı

Mustafa Kemal”

Şaşırdın mı? Müslümanlar, komünistler, ikisi birlik olup intikam alıyorlar… Şimdi olsa bilmem hangi maddeden ağır cezalık olur bu demeç… Parti bile kapatılır alimallah… Sonra yukarıdaki beyannamede Türk milleti diye bir ibare görebiliyor musun? Yoksa bu millet 1923’ten sonra birden bire mi ortaya çıktı?

Devam ediyoruz:

“Fransız Le Temps gazetesinde yayınlanan bu beyanname, Mustafa Kemal’in 1920 yazındaki ruh halini yansıtıyordu. Şevket Süreyya Aydemir, Kurtuluş Savaşı’nın bir kaosa doğru sürüklendiği o dönemi Mustafa Kemal’in en kritik depresyon günleri olarak tanımlar.

Milli Mücadele dört bir yandan esen farklı rüzgârlarla oradan oraya savrulmaya başlamıştı. Mustafa Kemal, gelişmeleri görüyor, anlıyor fakat kontrol edemiyordu. Nihayet 10 Ağustos’ta Sevr antlaşması da imzalanınca artık bıçağın kemiğe dayandığını fark etti.

Anadolu’nun çevresindeki çember daralırken, Kızılordu Polonya’ya yürüyor, Varşova önlerine kadar geliyordu.

Bolşevizm Doğu’nun yeni hakimi olmak üzereydi.

Bu arada vaat edilen Sovyet yardımı da bir türlü gelmiyordu. Moskova, adeta Ankara rejiminin ne yön alacağını gözlüyordu.

Şimdi tam bir satranç oyuncusu gibi davranmalı ve üç hamle ileriyi görerek elindeki kozları çok akıllıca oynamalıydı. Elindeki tek koz da “Bolşevik kartıydı”.

Hem ülkeyi kuşatan Batı emperyalizmine karşı Sovyetleri arkasına alacak hem de onların esiri olmamanın bir yolunu bulacaktı. Bu arada da ülke içinde kırmızı tepeli kalpak giyenlerin giderek çoğalmasına da çare bulacaktı.

Bu tarihi dönemeçte duygularını değil, aklını kullanmak zorundaydı. Tam da o anda her şeyi göze alarak cesur bir karar aldı. Ve hiç beklenmedik bir adım attı.

Rakiplerinin başındaki kırmızı tepeli kalpağı aldı…

Kendi başına taktı…”

Gölgedekiler, Can Dündar, sayfa 107-108


Yaa… Neler olmuş değil mi? Yoksa Mustafa Kemal az kalsın memleketi komünist mi yapıyormuş? Yoksa sonradan gelecek yardımlar karşılığında (o dönemde de çok büyük bir meblağ olan 5 milyon altın) memleketi Ruslara satmaya mı kalkmış? Daha sonra ne olmuş? Ne dersin?

Sevgili 61Ready, sen Barel’i göremiyorsun ama biz seni hep bu bölümde görüyoruz. Bak hepimiz Karadenizliyiz, rumuzunda 61 olduğuna göre sen de Trabzonlusun. Biraz anlatsana, Trabzon’un neresindensin? Memlekete gelir gider misin? Kemençeden, horondan anlar mısın? Anlamasan da hoşlanır mısın? Uzungöl’e filan gider misin?

Forumumuza vızır vızır mesaj yağmıyor belki ama biraz öteki bölümlere baksan ne kadar sıcak bir ortam olduğunu, ne güzel sohbetler yapıldığını göreceksin. Memleketi biz kurtaramayız, boşver. Bakma, bu sene memleketten biraz sıkıntılı döndüm ama köye varır varmaz sıcak günlere mahsus akşam sisinin ortalığı kaplayarak insanlara yaptığı muzip şakadan sonra Eğitmen’in tarlasından Osman Çavuş’un kırana doğru ağır ağır yükseldiğini gördüm ve tarifsiz bir mutluluğa kapıldım. Bu sis, bu coğrafyada binlerce yıldır bu şakayı yapıyordu ve ben gayet iyi biliyordum ki birazdan eşsiz bir maviliğin ortasında Sis Dağı bütün haşmetiyle ortaya çıkacaktı.

Hiç kimseye duyulmadan önce caminin arkasındaki mezarlığa çıktım; babamın, dedemin, babaannemin, büyük ninemin ve diğer atalarımın ruhuna bir Fatiha hediye ettikten sonra eve inip fındıktan dönmekte olan sevgili amcam ve yengemle hasret giderdim. Kapıdaki asırlık dut ağacına yaslanıp Sis Dağı’na bakmayı da ihmal etmedim, gökteki Samanyolu ortaya çıkmadan…

Anlat bakalım, sen neler yaptın?