|
Trabzon ve çevresindeki geleneksel el sanatlarından taş ve ahşap işçiliği, dokumacılık, bakırcılık, bıçakçılık ve yorgancılık gibi sanatlar, giderek yok oluyor. Trabzon Sobacılar ve Bakırcılar Odası Başkanı Arslan Özçilingir, bölgedeki zengin bakır yataklarından elde edilen bakırın, Doğu Karadeniz'in en önemli ticaret ve kültür şehri olan Trabzon atölyelerinde işlendiğini belirtti.
Trabzon atölyelerinden Osmanlı saraylarına Arslan Özçilingir, Trabzon'daki atölyelerde, yüzyıllardır, geleneksel olarak bakır, bronz ve pirinçten mutfak kaplarıyla çeşitli eşya yapımına devam edildiğini ifade etti. Özçilingir, atölyelerdeki bakır, bronz ve pirinç üretiminin, Trabzon'un en büyük sanayi kolunu oluşturmakta olduğunu da anımsatarak, şunları söyledi: "Osmanlı Sultanı II. Bayezid döneminde yapılan Topkapı Sarayı envanter listelerinin de gösterdiği gibi, Trabzon atölyelerinde büyük bir beceriyle üretilen kaplar, Osmanlı sarayında kullanılacak kadar değerliydi. Büyük bir beceriyle bakır, bronz ve pirinçten yapılan mutfak kaplarıyla çeşitli eşyalar, Karadeniz, Doğu Anadolu ve Kuzeybatı İran bölgesinde kullanım alanı bulmuştur. Ayrıca Trabzon'un önemli bir liman şehri olması, üretilen bakır eşyanın denizyoluyla Karadeniz'deki diğer şehirlere de ihracatını kolaylaştırmıştır." Sekiz tane bakır ustası kaldı Trabzon'daki atölyelerin, bakırcılık sanatını günümüze kadar canlı bir şekilde devam ettirmeye çalıştığını da ifade eden Özçilingir, şöyle devam etti: "Trabzon'da 1950 ile 1960 yılları arasında 162 bakırcı ustası bulunuyordu. Türkiye'nin en çok bakırcı ustası o yıllarda ilimizde vardı. Daha sonraları bu rakam o kadar azaldı ki şimdi 8 tane bakırcı ustası kaldı. Böyle giderse bakırcılık tarihe karışacak. Bunun da tek nedeni usta bulunamaması. Çırak bulup usta yapamıyoruz. Oysa, bakırcı, kazancı ve kalaycıların halk türkülerine konu olması, bu zanaat dalının sosyal hayatta oynamış olduğu önemli rolü açıkça göstermektedir." Sürmene bıçakları tarihe karışıyor Trabzon ve çevresinde mimari süslemenin yanı sıra, büyük değirmen taşları, el değirmenleri ve "pileki" taşları üreten taş ustalarının sayısı da her geçen gün azalıyor. Doğu Karadeniz'de, çevrenin ormanlık olması nedeniyle yapı malzemesi olarak ahşap çok kullanılıyor. Yörede, köy ve yayla mimarisinde ahşap hala vazgeçilmez malzeme. 100-150 yıl dayanması sebebiyle yörede "Ehil Ağaç" denilen kestane ağacı, özellikle çatılarda kullanılıyor. Bakırcılık gibi, bölgenin en eski el sanatlarından olan ve "Trabzon bezi" olarak ün yapan Trabzon dokumalarının üretimi, kırsal kesimdeki talebin varlığının yanı sıra turistik talebin oluşması sebebiyle hala sürüyor. Sürmene'de, bir zamanların ünlü Sürmene bıçakların yapımı, artık tarihe karışıyor . Ancak sipariş üzerine, birkaç eski usta tarafından yapılıyor. Daha çok mutfak bıçakları ve çay kesme makasları üretiliyor.
Görüntüleme sayısı: 1878
|
- Yorumunuz okumus oldugunuz konu ile alakali olmalidir.
- Yazmis oldugunuz yorum kisisel hakaret, asagilayici, karsi tarafi küçük düsürücü ya da rencide edici vs. gibi kelimeler içermemelidir.
- Okumus oldugunuz konuya iliskin yapacak oldugunuz yorumlar eger sizin fikir ve düsüncenize uygun degilse konu yazarinin ya da haber sahibinin yapmis oldugu çalismayi basit gösterecek ya da degersiz sayacak ifadeler içermemelidir.
- Reklâm amaçli hiçbir kelime ya da cümle yorumunuzda yer almamalidir.
- Yazacak oldugunuz yorumlar genel ahlâk kurallari ve yasalara uygun olmalidir.
- Yazmis oldugunuz yorum içeriginden Serander.Net hiçbir sekilde sorumlu tutulmayacaktir.
- Yorumunuza gerçek isim ve e-posta bilgilerinizi eklemediginiz takdirde sayet yorumunuz yayinlanmazsa -Yorumum neden yayinlanmadi?- bilgisi tarafiniza ulasmayacaktir.
|
|
Bu yazıya ilk yorumu yazın
