Bizim köy, yani Akçiriş Köyü hem yüzölçümü hem de nüfus itibariyle Şalpazarı’nın en küçük köylerinden biridir. Ana hatlarıyla üç mahalleye ayrılır, ki biz onları alt mahalle, orta mahalle ve üst mahalle diye adlandırırız. Üst ve orta mahalle, alt mahalleye nispetle birbirlerine daha yakın oldukları için fazla bir iletişimsizlikleri yoktu da, alt mahalle Beşikdüzü-Şalpazarı yoluna yakın olduğu, yani iyice aşağılarda kaldığı için basbayağı köyden kopuktu.

Neredeyse sadece bayram namazlarında gelirlerdi camiye, o da büyük ölçüde bayram namazından sonra kabir ziyareti adeti olduğu için. Ufacık köyde üst mahalleyle alt mahalleden birbirini tanımayan insanlar vardı. Eski yılların birinde alt mahalleden Trabzon merkezde yaşayan biri caminin yeni boyasının rengini beğenmediğini söyleyince çocuk aklımla “Ne karışıyor bu adam?” diye için için öfkelendiğimi hatırlarım.

Beşikdüzü-Şalpazarı yolundan köye yol bağlanıp, alt mahalleden cami yanına arabayla 10-15 dakikada ulaşmak mümkün oluncaya kadar durum böyleydi. Ondan sonra işler değişti. Köyün mahalleleri arasında ulaşım kolaylaşınca insanlar daha kolay gidip gelmeye, daha fazla iletişim kurmaya başladılar. Öte yandan inşaatlar başladı, köy şantiyeye döndü. Yeni evler yapıldı vs. vs…

Niyetim anı defterimden alıntılar yapmak değil tabiî. Geçen cumartesi akşamı ulusal yayın yapan Ses Tv, Trabzon-GAP demiryolu konusunda canlı yayında bir program gerçekleştirdi. Konukların isimleri aklımda kalmadı, beni bağışlasınlar ama gerçekten son derece yararlı ve verimli bir program oldu. Yalnız kaç kişi seyretti bilmiyorum. Ben de  tesadüfen haberdar olmasam seyredemeyecektim. Daha iyi bir tanıtımla programın tekrarında fevkalade fayda görüyorum.

Programda ulaşım konusunda deniz ve demir yolunun esas, kara yolunun tali olduğu vurgulandı, Dünya’dan çarpıcı örneklerle Türkiye’nin bu konuda ne kadar geri kaldığı gösterildi. Osmanlı’nın son dönemlerinde Trabzon-Erzurum arasında demir yolu inşaatı için karar çıktığı ama araya savaşın girdiği, Ruslar’ın Trabzon ve Maçka arasında ray döşediği, onlar çekilip gittikten sonra rayların bilinmeyen bir nedenle sökülüp başka bir bölgeye taşındığı anlatıldı. Atatürk’ün de Trabzon’a demir yolu getirilmesi hakkında net konuşmaları olmasına rağmen sonraki yıllarda bu konunun unutulduğu hatırlatıldı.

Programı hazırlayıp sunan Bedrettin Habiboğlu'nun “Trabzon-GAP demiryolunun neden bu kadar önemli olduğu” yönündeki sorusuna da kısaca gelecek yıllarda GAP’ta büyük bir üretimin gerçekleşeceği ve bu ürünlerin deniz yoluyla Avrupa’ya, demir yoluyla da Kafkasya ve Orta Asya havzasına ulaştırılabilmesi için en uygun noktanın Trabzon olduğu cevabı verildi. Tabiî sık sık İpek yolu çağrıştırmaları yapıldı.

Benim için hiç de GAP demiryolundan daha önemsiz olmayan İstanbul ve Ankara’dan Trabzon’a hızlı tren düşüncesine sadece şöyle bir değinilip geçildi. O değinildiği zaman da benim tahminen hesapladığım gibi, İstanbul-Trabzon arasının 6 saatlik bir sürede kat edilebileceği bilim adamlarının ağzından tescil edildi.

Verilen rakamlar doğruysa (ki bana da gayet mantıklı göründüler) ve bu demiryolu projesi gerçekleştirilirse Trabzon’un ve tabiatıyla bölgenin kimyası değişir. Trabzon gerçek anlamda bir Dünya kenti olur. Yüz yıllık makûs talihi tersine döner. Hem şehrin refah düzeyinin yükselmesi ve hem de gurbetteki Trabzonsporluların şehre daha kolay ve sık gelip gidebilmesiyle kulübe maddi ve manevi destek bugünküyle kıyaslanamayacak derecede artacak, bu da Trabzonspor’un da yaşadığı açmazlardan, kısır döngülerden kurtulması anlamına gelecektir.

Bülent ŞİRİN

E-Posta: Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Bu yazıya ilk yorumu yazın