Sentez Ajans etiketi ile yayınlanan kitabında Rize ve memleket üzerine şiirlere ağırlık veren Fatih Sultan Kar şiirlerini “Memlekete güzelleme” olarak niteliyor ve kitabının ön sözünde şu duygulara yer veriyor : “Şiir, duygularımızın dilidir. Bir rengin, ahengin simgesidir. Şair, bu ahengi vücuda getirirken bir bakıştan, bir gülüşten, bir seslenişten beslendiği gibi bir yeşilden, bir pembeden, bir eflatundan da ilham alabilir. Göz pınarlarında biriktirdiği yaşları her an toprağa boşaltacak gibi duran bulutlarıyla yağmur ülkesi olarak nam salan Rize bir şaire tarifsiz lezzette sofralar sunar. Ziraat Bahçesi ya da Kale’de, bir bardak ince bellide yudumlanacak çay tadındadır manzara. Karadeniz hiçbir zaman çarşaf gibi serilmez ayaklarınıza. O hep hırçındır, delidir, coşkundur. İnsanı, doğası,  deresi, balığı gibi…

"Hamsin lahanan var, yeşil çayın var
Mutluluğumda çok büyük payın var
Sensiz geniş dünya bana gelir dar
Sen Baba Reis’ten yadigar bize
Güzel insanlara mekansın Rize

Aşk ile bakarım sana Kale’den
Senin hasretindir beni  del'eden
Sevgini örmüşsün yüreğimize
Hayatın, sevdanın adısın Rize

İşte böyle yanık bir sevdadır zümrüt Rize. Yıllar boyu hatıralara, şiirlere sızmıştır yeşili. Şiir yazmaya çocuk yaşlarımda başladım, Rize’nin Ketenli Köyü’nde. Zamanla demet yaptım onları. Bu demetten birkaç rengi sizlere sunma imkanını buldum."

Bizde

Rize cennet vatan çayın diyarı
Hep neşeli olur genç ihtiyarı
Kışın çok kar alır Kaçkar dağları
Hamsi bizde, horon bizde, çay bizde
Bir başkadır hayat Karadeniz’de
 
Paçilar bulikler hep çeşan bağlar
Irmaklar dereler durmadan çağlar
Denize atılmış av için ağlar
Ekrem Orhon gibi ata var bizde
Gireriz çaylığa çizmeler dizde
 
Burda mutlu olur her zaman insan
Gelip gezen gören oluyor hayran
Köylerde içilir yayıktan ayran
Nayla bizde, maran bizde, ev bizde
Yapılar başkadır Karadeniz’de

Atmaca tutmaya kurulur abyak
Kuşların gözüne vurulur kalpak
Azgın Karadeniz durulur gel bak
Atmacasız olmaz semboldür bizde
Kuşçuluk meşhurdur Karadeniz’de

Hamsikoli, minci, koleti, yağı
Tulum atar içimizden merağı
Zilkale’dir aşıkların durağı
Sevdalar bir başka efkardır bizde
Gemilerim battı Karadeniz’de

Çay zamanı bir şölene dönüşür
Hasretten yüreğim yanar tutuşur
Ekmeğini bile senle bölüşür
İnsana insanca yaklaşmak bizde
Dostluklar başkadır Karadeniz’de

Paçilar: Kızlar
Bulikler: Kızlar (Hemşin yöresi)
Abyak: Atmaca avlamak için kuru ağaç dalları ile yapılan kamuflaj
Kalpak: Atmacayı görünce ürkmemesi için küçük kuşların gözüne örtülen meşin.
Minci: Çökelek
Koleti: Bir tür yöresel peynir
Hamsikoli: Hamsili ekmek 

Aklıma düştü

Yazık, gurbet ele serdim postumu
Yüreğim hasretle yandı tutuştu
Çok özledim Yüksel Fener dostumu
Ah bizim oralar aklıma düştü

Havası doyumsuz, suları berrak
Anlatılmaz bir tat orda yaşamak
Sevgiyi anlatır, Orhan Naci Ak
Ah bizim oralar aklıma düştü

Bir sevdadır Rize, her dem dillerde
Hasreti çekilmez gurbet ellerde
Çayı, Anzer balı derman her derde
Ah bizim oralar aklıma düştü

Ömer Şan bir de Muhammet Kaçar
Arada bir bana telefon açar
Gurbet elde kral olsan ne yazar
Ah bİzim oralar aklıma düştü

Ketenli’de doğdum, şimdi nerdeyim
Yarını sormayın ben ne bileyim
Bizim ora derken vatanım, köyüm
Ah bizim oralar aklıma düştü

Taksim - 2001

Yine hayalimde sen varsın Rize’m

Anılarla dolu çay bahçelerin
Gelin gibi süslü senin her yerin
Silinmez gönlümden asla izlerin
Yine hayalimde sen varsın Rize’m

Bütün yorgunluğu giderir çayın
Mutluluğumda çok büyüktür payın
Yağmurla geçse de on iki ayın
Yine hayalimde sen varsın Rize’m

Ayder’e çıkıp da muhlama yesem
Çalsa tulum, ben de türkü söylesem
Şöyle kral gibi bir çay demlesem
Yine hayalimde sen varsın Rize’m

Sende anam babam, sende ocağım
Sende geçti benim en güzel çağım
Sensin şiirimde ilham kaynağım
Yine hayalimde sen varsın Rize’m

Özlemim dağ gibi

Çifin çiçeğinin kokusu yeter
Köyümün havası burnumda tüter
Aşığım uşaklar mecnundan beter
Senin hasretine olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm

Adım “Fatih Sultan”, soyadım “Kar” dır
Ketenli’de naylam, bir evim vardır
Kaldım gurbet elde yüreğim dardır
Pepeçuraya hiç olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm

Köyüm bir tepede her yanı dere
Giderim oraya yılda bir kere
Suları akar gider boş yere
Ordaki dostluğa olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm

Yaşamak ızdırap yaşamak zulüm
Dikenlerle dolmuş çiceğim gülüm
Çağlarsa dereler, coşarsa tulum
Senin hasretine olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm

İrgatluk ederduk, türkiler derduk
Likapa, muhlama, termoni yerduk
Birlikte dertlere göğüs gererduk
Havana, suyuna olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm

Ömrüm gurbet elde gelip geçiyor
Hep yapmacık dostlar beni seçiyor
Kime canım desem acı veriyor
Senin dostluğuna olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm
 
Ümraniye - Ağustos 2007

Gittin

Su damlası misali düşerken gözlerimden
Yüreğimden ismini neden silmedin gittin
Lanet eksik olmuyor sayende sözlerimden
Kandım, aldandım sana kıymet bilmedin gittin

Sevdalı yüreğimi alıp dağlara çıksam
Çıldırsam, koca şehri senin başına yıksam
Öldürsem tüm maziyi geçmişe kurşun sıksam
Kandım, aldandım sana kıymet bilmedin gittin

Rize – Ekim 1991

İsyanım Fırtına’dan azgın

Yaylalar dumanlı
Zirvelerde kar
Karadeniz, Kayadeniz
Her yanında bir hatıram var

Kimse önüne geçemedi
Bu yok oluşun, bu kötü gidişin
Artık eski tadı yok
Çayın, fındığın, karayemişin

Aldılar sahillerimizi elimizden
Beton duvar ördüler
Bir damla mutluluğu
Bizlere çok gördüler

İsyankarım

Bu yazgıyı bize biçenlere
İsyankarım
Karşımıza geçip sırıtarak
Çay içenlere…

Hayatımızla oynadılar
İzlemekle kalmadık, alkış tuttuk
Haykırmadık
Susmayı tercih ettik
Hapı yuttuk

Artık hüzün karışmış
Tulumun gür sesine
Şimdi göz dikmişler
Çağlayan’a, Fırtına deresine...

Karadeniz’i seven susmasın
Bu işe bir çare baksın
Hep birlikte haykıralım
Derelerimiz özgür aksın

İsyankarım, isyankar
Yok oluşlara isyankar
Karadeniz’e ağlıyor
Şair Fatih Sultan Kar

Beyoğlu – Eylül 2007 

Hey gidi Ömer dayı

Gurbette usta olan, Maçka’da çırak olan
Cehaletle savaşan, ömür boyu ak olan
Yazdığı türkülerle dertlere ortak olan
Maçkalı Ömer Kayaoğlu’na

Kemençeler yas tuttu
Dizlerimiz pas tuttu
Toprak seni de yuttu
Hey gidi Ömer dayı

Aşık bir ozan idi
Doğruyu yazan idi
Yanlışa kızan idi
Maçkalı Ömer Dayı

Ağasar’ın suyunu
Maçkalı’nın huyunu
Hocaların toyunu
Anlattı Ömer dayı

Gurbet elde gezerek
Türküleri dizerek
Maçka Maçka diyerek
Ağlattı Ömer dayı

Yüküne ortak olsam
Karadeniz dalgasi
Gelur vurur kiyiya
Sevdaluk  deresinde        
Kapildum akintiya                         

Sevdaluğu gönlümde   
Esturiyi furtuna
Nasil da yakişiyi
Çay sepeti sirtina

Beline orak olsam    
Saçina tarak olsam
Vurdi yayla yukari
Yukine ortak olsam

Funduğun dali midur?         
Anzer’un bali midur?                         
Fidan boyi eğilmiş
Kara sevdali midur?

Sevdaluğun fermani
Keser dizden dermani
Horonsuz duramayi
Kani kaynayi kani

Yarum Pazar’ gelmiş
Bana haber göndermiş
Yanaklari bal kiraz
Gözleri karayemiş

Orman dolu kestane
Yapraği tane tane
Yoktur eşi emsali
Bu kız tam bir efsane

Not : Bayar Şahin Nalia isimli son albümde okudu ve klibini bu sözlerin yer aldığı türküye çekti. 

Fatih Sultan Kar

Gazeteci, söz yazarı ve araştırmacı Fatih Sultan Kar, 1971 yılında  Rize-Gündoğdu’da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Gündoğdu’da tamamladı. Rize’de gazetecilik yaptığı yıllarda çeşitli gazetelerin Rize Temsilciliği görevini  yürüttü. Bir dönem Rize Televizyonu Haber Servisi’nde görev yaptı. Ulusal ve yerel bazda yayın yapan birçok gazete ve dergide yazıları ve şiirleri yayımlandı. Aynı zamanda söz yazarı olan Kar, Türkiye Musiki Eserleri Sahipleri Meslek Birliği (MESAM) üyesidir. Kar, 150’yi aşkın Karadeniz türküsüne söz yazarı olarak imza attı. Karadeniz bölge tarihi üzerine aralıksız sürdürdüğü arşiv-araştırma çalışmaları sayesinde hatırı sayılır miktarda materyale sahip olan Kar’ın “Rize’de Yaşanmış Fıkra gibi Olaylar” ve “Likapanın moruna, Rize’nin yeşiline”   isimli kitapları yayınlandı. Kar, Çaykur Rizespor Kulübü’nün resmi dergisinin tarih bölümünü hazırladı. Bir yandan ‘Evvel Zaman İçinde Rize’ kitabının son düzeltmeleriyle yoğun mesai harcarken diğer yandan yayına hazır halde olan ‘Rize Spor Tarihi’ kitabıyla ilgilenen  Fatih Sultan Kar, 1998’den bu yana İstanbul’da yaşıyor ve bir kamu kurumunun Basın Yayın Müdürlüğü’nde görevini sürdürüyor.

Bu yazıya ilk yorumu yazın