Masal bu ya gidenlerinin kolay kolay geri dönmediği, ufku olmayan denizlere ve tepesi gökyüzündeki dağlara sahip bir ülkenin yeşil mi yeşil bir kasabasında, insanların “ uyyy, muncurina kesilduğum, uyy kuiz kiyamet etma bakayim, deşurduğunuz** çayleyi satabildunuz mi?” dilinde konuştukları, herkesin birbirini tanıdığı, balkondan balkona çamaşır iplerinin asılı olduğu, komşuya tuz almaya gidildiği, bakkal amcadan “parasını babam verecek şekerleri” nin alındığı, yukarı mahalleye erik basmaya gidildiği zamanlarda 1970'lerde tanıştık aslında Kazım Koyuncu'yla.

Onun hayalinde bambaşka bir krallık vardı oysa... Herkesin eşit şartlara sahip olduğu, sınırlarının müzikle çizildiği bir krallık… Bu nedenle okumak için gittiği büyükşehirde Zuğaşi Berepe adlı prensliğini kurdu önce. Hani bir prenslik kurmuş, horon sesiyle sarhoş olanların varlığını da keşfetmişti ya yolunda ilerliyordu. Hırçınlığını, inatçılığını, harbi ‘laz uşağu’ diye tabir edilen özelliklerini adı sanı bilinmeyen o yerden mi almış olduğu bilinmez ama durdurabilene aşk olsundu denizin çocuğu Kazım’ı. Ne televoleler yolunu kesti, ne sevgili(leriyle)siyle bar kapılarında yakalananlar barikatı olabildi. Aldığı güç sadece baktığı gökyüzünden ve tabii ki müziğini yapma sevdasından geliyordu. Asıl onu yolundan döndürmek isteyenler vardı ki; onlar o güzel yörenin müziklerini piyasa şartları bu deyip yozlaşmış kliplerle sunanlardı. Onlar adı bu masalda hiç geçmeyen ülkenin değerlerini tüketmeye yönelenlerdi. Oysa Kazım üretendi  ‘Zuğaşi Berepe’ Krallığı'nın ve  İgzas’ın ardından 3 şarkısıyla 2000 yılında Salkım Söğüt projesinde yer aldı. 2001'de ilk esas toprak parçası solo krallık Viya eklendi krallığa.

Krallığın sınırları genişliyor derken TV dizilerine müzikler yapmaya başladı. Artık masal mı gerçek mi pek de belli olmayan bu dünyada, devrimci, dediğim dedik, haklıdan yana tavırlarıyla tanınır olmuştu. Krallıklarındaki kimi vatandaşları onu kazım abimiz diye tanıyor, kimisi arkadaşım dostum diyor, kimisi onu yöre müziğine katkısından dolayı tebrik ediyordu.O ise tüm sevenlerine en yakın olduğu yerlerde, büyük şehrin en bilindik caddelerinde görünebiliyor, hem de kocaman arabalar içinde olmadan ve yanında bir sürü koruması bulunmazken!!! Konserlerinde hayali viyasıyla dinleyenlerine gerçek bir müzik ziyafeti çekiyordu. Viya derken sevip de kavuşamayanların halinin yaman olduğu, hayde hayde kraliyetini kurdu. Sadece müziğiyle değil, sevenlerin hayatında, karadeniz sahil yoluna hayır diyerek, çernobilden etkilenenlerin acılarını paylaşarak var oldu…

Krallığının vatandaşları, Kazımın sevenleri, onun Krallığını ilan etti her bir konserde.

Bir haber sayfasında, bir radyo programında veya büyük şehrin sokaklarında gezinirken, horon tepen, hayali viya inen, hiç duymadığınız ama emin olun yemyeşil dağlarda söylenerek var olan türkülerin ezgilerine rastlarsanız şaşırmayın… Bilin ki onlar hayali bir ülkenin gerçek kralı sevgili Kazım Koyuncuyla birlikte sevgi krallığının kurucularıdır!

Ar*:  Lazcada bir anlamına gelen kelime burada hem onurlu gururlu hem de anlamında kullanılmıştır. Gurur tanesi bir tanesi anlamında.

Deşurduğunuz**: Karadeniz yöresine ait bir kelimedir ekin toplamayı ifade eder.

Evrim KEPENEK
E-Posta: Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız

Her hakkı saklıdır. Yazarının ve Serander.Net'in izni olmaksızın alıntı yapılamaz, kullanılamaz. Bilgi için: Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız

Bu yazı için geridönüş linki

Yorum (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

Yorumları göster/gizle

Yorum formunu göster/gizle