Son Anneler Günü Dersi

Anasayfa > Nezahat DEĞİRMENCİ > Son Anneler Günü Dersi

Yazar Nezahat DEĞİRMENCİ

Cumartesi, 10 Mayıs 2008 15:21

On yıl önce... Anneler günü yaklaşıyor. Yine her anneler günü öncesi olduğu gibi içim kıpı kıpır. Ne alsam hoşuna gider telaşındayım. Bir gün iş dönüşü çarşıdan geçerken, kuyumcuya takıldı gözüm. Vitrinden bir tane yüzük beğendim. Fiyatını sordum, aslında çok yüksek değildi ama o ay için param kısıtlıydı.

Yüzüğü aldıktan sonra neredeyse hiç param kalmayacaktı. Belki bir hafta gittim, geldim. Her gün kuyumcunun önünden yüzüğe bakarak geçiyordum… O yüzüğü anneme almayı çok istiyordum. Annemin ne kadar sevineceğini hesaplarken günler geçti, anneler günü geldi.

O günün sabahı annemi bahçede bırakıp simit alacağımı söyleyip çarşıya gittim. Kuyumcunun vitrininde yüzük bana bakıyordu. Tam da o anda içimden bir ses “daha kaç anneler gününü beraber geçireceksiniz, parasız da kalsan bu yüzüğü al…”dedi. İçeri girdim, yüzüğü aldım.Ay sonuna yetecek param kalmamıştı ama birazdan paketi açacak annemin gözyaşları bana paradan çok daha değerli bir hediye verecekti.

Simitleri de alıp eve döndüm. Kahvaltıyı bahçeye hazırladım. Sonra boynuna sarıldım ve paketi küçük avuçlarına bıraktım. Anlık bir şaşkınlıktan sonra paketi açtı. Yüzüğü alıp parmağına taktı, ağlıyordu... Yıllarca dua etmişti bana bir işim olsun diye… İşte kızı hem çalışıyor, hem de ona altın yüzük alıyordu... Tekrar sarıldık ve kahvaltımızı ettik keyifle…

Bu anneler günü ikimiz içinde unutulmaz oldu. İçimdeki sesin beni yönlendirdiği gibi son anneler günümüzmüş ama ikimiz de bunu bilmiyorduk. Anneler gününden beş ay sonra ani olarak annemi kaybettim…

Bu gün düşündüğümde hep iyi ki düşündüğümü yapmışım, son anneler gününde mutlu olmasını sağlamışım diyorum. Şimdi her anneler gününü buruk geçiriyorum. Etrafımdaki annelere hediye alarak kendimi teselli ediyorum. Ama şunu biliyorum ki; hiç kimse bir annenin boşluğunu dolduramaz, hiç kimse sevgiyi bir anne kadar karşılıksız paylaşamaz. Bu olaydan çıkardığım tek ders bu değil tabii ki.

O günden sonra birine hediye aldığımda günü gelsin de vereyim demedim, beklemedim, hemen verdim hediyemi. Söyleyeceğim sözüm olanlara sözlerimi hemen söyledim. Çünkü bunları yapmaya benim ya da karşımdaki kişinin vakti olmayabilirdi.

Son olarak dünyadaki en güzel nimet olan anneliği tadanların anneler gününü kutluyor ve kutsal emanetleri kabul edilmiş duaları ile nice anneler günü kutlamalarını diliyorum...

Nezahat DEĞİRMENCİ
E-Posta: Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız